Yılgın kaldırımlara düşer kırgın yapraklar Soğuk asfaltlarımda yokluğunun yongası Yıllar yorgun ben çocuk Suskun bir gözyaşım var inatla cebelleşen Hala akabiliyor bezgin yanaklarımdan Küçük bir ses minik bir ağız Hala özlemedin mi Ne diyorsun arkadaş yoksa hiç...

Ahir zaman şeyhleri Durmaz keramet satar Ahir zaman şeyhleri Her gün battıkça batar, Ahir zaman şeyhleri Farzı geriye atar, Nafile oruç tutar, Dini paraya satar, Ahir zaman şeyhleri Beline kuşak bağlar, Sözleri yürek dağlar Para toplarken ağlar, Ahir zaman şeyhleri Ağlaması...

Elimde kalemim sitemi yazar! Ol Hasan dedemdir, sazımda telim! Uzaklardan daha ötemi yazar, Yetmeye vademdir sazımda telim! Pir sultan şahımdan aldım avazı. Bazen kahrederim, küserim bazı. Sitem dağlarına vurup niyazı, Cihanı, alemi dolanır selim. Ozan demiş deli.. Öyledir...

su dergâhı: kiri, suyla yıkarsın kirli, su ise ne yaparsın? suyu, su ile mi yıkarsın? hangi su? bengî-su? suyu ortadan ikiye böl; bir taraf yaksın, bir taraf yansın su; iki hasan/bir osman füzyonu su; zemzem su; medyen su; meryem su; âb-ı hayât: ebû fâtıma su; azîz… umûm...

Yıldırımdan korkarım ben. İki çift göz çarpıştı mı, yükünü ağaç altında duran kalbime boşaltır. İnce elenip sık dokunulan bir sıkılganlık. Küçüklükten kalma sanıyorum. Zoraki götürülmüşmisafirliklerde, şişko ve süslü kadınların “şuçocuklar olmasa“...

İlim İlimsiz bir tarikata girse kul, Şeytan onun imanını çalarmış. Mürşidi kâmilsiz yola çıksa kul, Şaşkın halde ara yolda kalırmış Bu yolda mahir bir mürşid gerektir, Mürşide ihlâslı mürid gerektir, Pirin rızasını almak gerektir, Böyle âşık haktan nasip...

Gökyüzü de küçük çocuklar gibi her sabah üzerini açıyor. Annelik duygularım, aman üşümesinler diye adımlarımı çocuklarımın odalarına götürürkenyaşama sevincim günümün açılıp saçılmasındanmutluluk duyuyor hatta pencereyi sonuna kadar açıp günaydın diye...

Azrail gelmez Gecelerime yoldaş olan çoban yıldızı, Ahvalimi arz etsem şikâyet mi olur ki? Yüreğimi sararken incecikten bir sızı, Halimi arz eylesem şikâyet mi olur ki? Dünü dünde bıraktım, diyeceğim kalmadı! Bu günü har da yaktım, diyeceğim kalmadı! Nice gönüller...

Nasihat Hakikati özlerler, Kerameti gizlerler, Âşıkla can gözlerler, Rengi sarı dervişler. Dünya benim diyenler, Açık saçık giyenler, Haram lokma yiyenler, Felakete batmışlar. Molla, müftü olanlar, Yalan fetva verenler, Akı kara kılanlar, Cehenneme girmişler. Kadı, imam...

Nefsini ne kadar severse insan Nefsi cimcikleyen bütün kelamlar Onu hırpalar;mütekellim düşman, Kelam kurşundur,ucundan kan damlar. Mücrim arayı soğuttukça yanar, Rabb’in adını sade Rahim sanar, Ancak zora düşünce O’nu anar, Her anı,zaman öldüren idamlar.